The psychological interpreter

เช้านี้ผมนั่งมองตัวเองอีกครั้ง ... และพบว่าทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม

เราเดินวนไปวนมาอยู่ในเขาวงกตโดยไม่ได้ค้นพบอะไรใหม่ กักขังชีวิตไว้อย่างไร้จุดหมาย และปล่อยให้มันไหลเวียนไปตามกระแส

เมื่อเราเริ่มตระหนักว่าตนเองติดอยู่ในกับดักที่ไม่มีทางออกนี้ เราจึงพยายามทำบางสิ่งที่เชื่อว่าจะเปลี่ยนแปลงบางอย่าง

แต่ทุกครั้งมันจะจบลงที่จุดเดิม

เป็นที่ไหนสักแห่งที่เราเคยเดินผ่าน

และโดยไม่ทันสังเกต เราเริ่มก้าวเดินอีกครั้งบนถนนที่ไม่มีทางออกนี้

ไม่มีสถานที่ไหนให้เราได้เริ่มต้นใหม่

สิ่งที่ผมทำเมื่อหลายปีก่อนก็ยังคงเป็นสิ่งที่ผมทำอยู่ในทุกวันนี้ แม้จะในรูปแบบที่แตกต่างกัน แต่มันก็ยังคงเป็นสิ่งเดียวกัน ด้วยความรู้สึกเดียวกัน

ผมยังคงเปิดเอ็มเอสเอ็นทิ้งไว้ แม้จะไม่ได้คุยกับใคร

ผมยังคงเข้าเว็บบอร์ดเดิมๆ แม้จะไม่ได้ตอบอะไร

ผมยังคงตื่นตอนเย็นและนอนตอนเช้า แม้จะไม่ได้เป็นเด็กอีกต่อไป

เนื้อร้องท่อนหนึ่งของเพลงที่ผมเปิดฟังซ้ำๆ ตะโกนย้ำๆว่า

"ไม่ว่าฉันจะพยายามเท่าไหร่ ก็ดูเหมือนว่ามันจะไม่เป็นผล

แต่ฉันผลักดันตัวเองมากขึ้น เพราะฉันต้องการเป็นคนที่ดีกว่าตัวเองในตอนนี้

และไขว่คว้าความสุขนั้น

ฉันไม่สามารถไปต่อได้ด้วยความรู้สึกอย่างนี้

เพราะความเจ็บปวดและความเสียใจของเมื่อวานแช่แข็งฉันไว้ตรงนี้ ........."

เราอยู่ที่นี่ และเป็นอย่างนี้ตั้งแต่ต้น

หลายครั้งที่เราเข้าใจว่าชีวิตกำลังเริ่มใหม่ แต่มันจะถูกทิ้งขว้าง เพื่อผลักดันให้กลับไปสู่ที่ที่จากมา

เราถูกจับเหวี่ยงไปมาด้วยความบ้าคลั่งของชีวิต จนไม่เหลืออะไรที่เป็นเรา

เราถูกแช่แข็งด้วยความเหน็บหนาวของชีวิต จนไม่สามารถกลับมาเป็นเรา

ราวกับหยดหมึกที่สาดกระเซ็น

เมื่อคืนก่อน เพื่อนผมเขวี้ยงปากกากระแทกกับผนังห้อง และมันแตกกระจาย

เช้านี้ ผมนั่งมองตัวเองที่ถูกขว้างปากระทบกับชีวิต และมันสาดกระเซ็น

ชีวิตดำเนินไปเช่นนี้ และจะจบลงเช่นนั้น