The spattered ink

posted on 12 Nov 2009 06:05 by akii

เช้านี้ผมนั่งมองตัวเองอีกครั้ง ... และพบว่าทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม

เราเดินวนไปวนมาอยู่ในเขาวงกตโดยไม่ได้ค้นพบอะไรใหม่ กักขังชีวิตไว้อย่างไร้จุดหมาย และปล่อยให้มันไหลเวียนไปตามกระแส

เมื่อเราเริ่มตระหนักว่าตนเองติดอยู่ในกับดักที่ไม่มีทางออกนี้ เราจึงพยายามทำบางสิ่งที่เชื่อว่าจะเปลี่ยนแปลงบางอย่าง

แต่ทุกครั้งมันจะจบลงที่จุดเดิม

เป็นที่ไหนสักแห่งที่เราเคยเดินผ่าน

และโดยไม่ทันสังเกต เราเริ่มก้าวเดินอีกครั้งบนถนนที่ไม่มีทางออกนี้

ไม่มีสถานที่ไหนให้เราได้เริ่มต้นใหม่

 

สิ่งที่ผมทำเมื่อหลายปีก่อนก็ยังคงเป็นสิ่งที่ผมทำอยู่ในทุกวันนี้ แม้จะในรูปแบบที่แตกต่างกัน แต่มันก็ยังคงเป็นสิ่งเดียวกัน ด้วยความรู้สึกเดียวกัน

ผมยังคงเปิดเอ็มเอสเอ็นทิ้งไว้ แม้จะไม่ได้คุยกับใคร

ผมยังคงเข้าเว็บบอร์ดเดิมๆ แม้จะไม่ได้ตอบอะไร

ผมยังคงตื่นตอนเย็นและนอนตอนเช้า แม้จะไม่ได้เป็นเด็กอีกต่อไป

 

เนื้อร้องท่อนหนึ่งของเพลงที่ผมเปิดฟังซ้ำๆ ตะโกนย้ำๆว่า

"ไม่ว่าฉันจะพยายามเท่าไหร่ ก็ดูเหมือนว่ามันจะไม่เป็นผล

แต่ฉันผลักดันตัวเองมากขึ้น เพราะฉันต้องการเป็นคนที่ดีกว่าตัวเองในตอนนี้

และไขว่คว้าความสุขนั้น

ฉันไม่สามารถไปต่อได้ด้วยความรู้สึกอย่างนี้

เพราะความเจ็บปวดและความเสียใจของเมื่อวานแช่แข็งฉันไว้ตรงนี้ ........."

 

เราอยู่ที่นี่ และเป็นอย่างนี้ตั้งแต่ต้น

หลายครั้งที่เราเข้าใจว่าชีวิตกำลังเริ่มใหม่ แต่มันจะถูกทิ้งขว้าง เพื่อผลักดันให้กลับไปสู่ที่ที่จากมา

 

เราถูกจับเหวี่ยงไปมาด้วยความบ้าคลั่งของชีวิต จนไม่เหลืออะไรที่เป็นเรา

เราถูกแช่แข็งด้วยความเหน็บหนาวของชีวิต จนไม่สามารถกลับมาเป็นเรา

ราวกับหยดหมึกที่สาดกระเซ็น

 

 

เมื่อคืนก่อน เพื่อนผมเขวี้ยงปากกากระแทกกับผนังห้อง และมันแตกกระจาย

เช้านี้ ผมนั่งมองตัวเองที่ถูกขว้างปากระทบกับชีวิต และมันสาดกระเซ็น

 

ชีวิตดำเนินไปเช่นนี้ และจะจบลงเช่นนั้น

Comment

Comment:

Tweet

ผมเองคิดว่า ตัวเองเคยมีความทุกข์กับการมีตัวตนและมีชีวิตอยู่ อย่างมากๆ มาแล้วน่ะ
เคยคิดว่าคงจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ไม่มีอะไรดีขึ้น
แต่ทุกอย่างล้วนเปลี่ยนแปลง

การที่ความคิด หรือจิตของเรา กระโดดไปรับรู้ภาพเหตุการณ์กว้างถึงอดีตแล้วก็ฟุ้งต่อไปทางอนาคต แล้วเห็น pattern เดิมๆ
อาจทำให้เบื่อหน่าย และคาดหวังอะไรที่จะไม่เหมือนเดิม

ลองดูมันไปเรื่อยๆ แต่ให้รู้มากขึ้น
รู้ทุกครั้งที่จิตกระโดดไปนึกถึงอดีต หรือกระโดดไปอนาคต หรือกระโดดไปในความคิด
รู้ว่า เผลอไม่อยู่กับปัจจุบันแล้ว

ยิ่งมีสติอยู่กับปัจจุบันได้บ่อยเท่าไหร่ ก็ยิ่งเป็นกุญแจสำคัญที่จะเปลี่ยนหรือพัฒนาได้ต่อไปได้น่ะ

#1 By Detonator on 2009-11-12 22:26