The dumped burden

posted on 30 Dec 2009 01:49 by akii

เคยได้ยินหลายๆคนบอกว่า ครูเป็นเหมือนเรือจ้าง

ผมไม่กล้าคิดอะไรแบบนั้น หรืออย่างน้อยก็พยายามไม่คิดอะไรทำนองนั้น

ไม่ได้เพราะสงสารคนเป็นครู

แต่มันคงเจ็บน่าดูที่ต้องรู้สึกถูกทอดทิ้งไว้อย่างนั้น

...มันคงเหงาน่าดูที่ต้องรู้สึกโดดเดี่ยวเมื่ออยู่แบบนั้น

...เมื่อวันที่ต้องกลายเป็นครู

 

แต่ผมคิดผิด ... ผิดถนัด ... เพราะแม้ไม่เป็นครู เราก็เจ็บแบบนั้นได้ และรู้สึกโดดเดี่ยวอย่างนั้นได้

 

ใครหลายคนนั้นบอกอีกว่า ... เวลาจะทำให้เราเจ็บน้อยลง

แต่ผมไม่คิดเช่นนั้น

'ตัวเราเองนั่นหล่ะที่จะทำให้เราเจ็บน้อยลง'

เพราะเราไม่สามารถอยู่แบบนั้น ไม่สามารถเจ็บแบบนั้นไปตลอดได้

ไม่ว่าจะด้วยอะไรก็ตาม ... แต่สุดท้ายเราจะกลับมามีชีวิตอีกครั้ง เป็นชีวิตแบบที่เราอาจไม่เคยคาดฝัน

 

 

อย่างน้อยผมขอแค่วันนี้ ... ที่จะได้มีโอกาสอ่อนแอเพราะการถูกผลักไส

อย่างน้อยผมขอแค่ที่นี่ ... ที่จะได้หลบพักจากการถูกเขวี้ยงทิ้ง

 

แม้จะเข้าใจความจริงข้อนี้ดีอยู่แล้ว แต่ผมรู้สึกเจ็บใจจริงๆ ที่ต้องกลายเป็นเพียงแค่ภาระ และทุกสิ่งที่ทำล้วนไร้ความหมาย

 

เราต่างเดินผ่านเข้ามาในชีวิตของกันและกัน และจากไปอยู่ในที่ที่ไม่มีกันและกัน

ไม่ใช่ความผิดที่ใครสักคนจะลืมใครบางคน เพราะเราต่างไม่มีใครตั้งแต่ต้น

แต่เป็นความผิดของใครบางคนที่ไม่อยากจะลืมใครสักคน และอยากจะอยู่กับใครคนนั้นตั้งแต่ต้น

 

เมื่อสองอาทิตย์ก่อน อาจารย์ที่ผมเคารพมากจากไปอย่างไม่มีวันกลับ

และทุกคนกลับมาพูดถึงท่านอีกครั้ง แม้แต่คนที่ไม่เคยชอบท่าน อาจไปทางเกลียดด้วยซ้ำ

ความตายทำให้ ความทรงจำเป็นสถานที่เดียวซึ่งเหลืออยู่ที่คนคนนั้นจะมีชีวิตได้

และทำให้ตัวตนของใครคนนั้นถูกหยุดไว้เพียงแค่นั้น

ไม่แย่กว่านี้ และไม่ดีกว่านี้

 

ทั้งๆที่มีชีวิตอยู่ แต่ตัวเราที่ถูกละเลย และลบเลือนไปตามกาลเวลา ... มันน่าเจ็บปวดมากกว่าต้องตายเสียอีก

เพราะแม้แต่ความทรงจำของใครสักคน ... ก็ไม่เคยมีเราอยู่ในนั้น

 

ผมพยายามไขว่คว้า ... เพื่อหาสถานที่ที่ตนเองจะกลับไปได้ เพื่อหาใครบางคนที่จะอยู่ด้วยได้

แต่ในวันนี้ เมื่อเรากลับไม่เป็นที่ต้องการของใครเหล่านั้นเลย

ภาระที่น่ารังเกียจนี้ถูกทับถมและราวกับจะเลือนหายไปได้ในทุกเวลา

 

ทั้งๆที่รู้ว่าชีวิตไม่ได้มีความหมาย และไม่มีที่ที่ต้องตามหาตั้งแต่แรก

แต่เราก็ยังคงเรียกร้องสิ่งนั้น

... เรียกร้องที่จะกลายเป็น ภาระซึ่งถูกทิ้ง ...

Comment

Comment:

Tweet